Çocuğum neden beni duymuyor?

Çocuğum neden beni duymuyor?

Eğitim danışmanlığı alanında geçirdiğim 25 yıl boyunca bu soruyu sayısız kez duydum. Yorgun annelerden, hayal kırıklığı yaşamış babalardan … Ve çoğu zaman bu sorunun ardında aynı sessiz sitem vardı: Her şeyimi veriyorum, peki neden karşılığını alamıyorum?

Bu aileleri dinlerken sık sık aynı noktayı fark ettim: Çocuk anne ya da babasını duymuyordu, çünkü aralarında bir bağ yoktu.

Bir anne şöyle anlatmıştı: Mutfaktan sesleniyor, çocuğu tepki vermiyor. Bir kez daha sesleniyor, bu kez daha yüksek sesle … yine cevap yok. Sonunda sinirli, bağırarak, sabrının sonuna gelmiş bir halde çocuğunun odasına gidiyor.

Oysa çocuklar uzaktan gelen seslere değil, yakınlığa ve temasa tepki verir. Yanlarına gidip, göz teması kurduğunuzda, sakin bir ses tonuyla konuştuğunuzda çoğu zaman bambaşka bir sonuç ortaya çıkar.

Bir başka tabloyu da yıllarca tekrar tekrar gözlemledim: Süpermarkette çocuk bir şey ister, anne dört kez “hayır” der ama sonunda pes eder.

Ekran başında “beş dakika daha” yarım saate dönüşür. Ve bazen bu sahne hepimizin kulağına tanıdık gelen şu cümleyle biter: “Baban bir gelsin, görürsün …”

Tanıdık geliyor mu?

Çocuk burada sadece ısrar etmeyi öğrenmez; çok daha temel bir şeyi fark eder: Sınırların pazarlık konusu olabileceğini ve yetişkinin de söylediğinden tam emin olmadığını hisseder. Belki bunu anlamlandıramaz ama bunu hisseder. Bu aslında her iki tarafın da bir şeyleri duymak istediğinin işaretidir.

Bir başka önemli noktayı ise çoğu zaman gözden kaçırırız: Çocuklar söylediklerimizden çok, gördüklerinden öğrenirler. Cep telefonunu bırakmasını isteriz ama elimizde telefon vardır. Davranışlarımız, sözlerimizden daha etkilidir.

Yaklaşık on-on bir yaşından sonra ise klasik “çocuk yetiştirme” anlayışı değişmeye başlar. Bunun nedeni çocuğun zorlaşması değil, büyümüş olması ve artık farklı bir şekilde iletişim kurulmasını istemesidir. Artık mesele onu yönetmek değil, onunla ilişki kurabilmektedir.

Gerçekten anlaşıldığını hisseden bir genç konuşmak ister; konuşma zor olsa bile. Yalnızca kontrol edildiğini hisseden ise zamanla içine çekilir.

Saygı baskıyla değil, ilişkiyle gelişir. Kendini görülmüş, anlaşılmış ve ciddiye alınmış hisseden bir çocuk, korktuğu için değil, bağ kurduğu için saygı göstermeyi öğrenir.

Ve belki de bütün mesele şu soruda saklıdır:

Çocuğum, benim yanımda sadece sevildiğini değil, aynı zamanda değer gördüğünü de hissediyor mu?

25 yılı aşkın süredir çift ve aile terapisti, süpervizör ve koç olarak ailelere eşlik ediyorum. Danışmanlık, grup çalışmaları ve çevrimiçi destek sunuyorum. Benim için her sorunun ardında, anlaşılmayı ve dinlenilmeyi bekleyen bir hikâye vardır.

The post Çocuğum neden beni duymuyor? appeared first on GÜNDEM24.

Kaynak: https://gundem24.de/manset/cocugum-neden-beni-duymuyor/

Author: Haber Euro Türk

Haber Euro Türk, Avrupa’daki Türk topluluklarına ve dünya gündemine dair güvenilir, tarafsız ve güncel haberler sunan dijital haber platformudur.